shtrurar

Nje nga ndjenjat me te pakendeshme eshte ndjenja kur mbrrin me nje pike qe "nuk mund ti besojsh askujt"! Pavarsisht motivet qe mund te jene, pavarsisht karakterin qe kemi, kur arrihet tek kjo pik kjo ndjenje qe te shkakton zhgenjim, pesimizem, demoralizim eshte dicka qe duhet mos e neglizhojm, sepse efektet dhe pasojat mund te jene serioze, afat mesem dhe afatgjate.

Kjo zakonish vjen ne momentet kur parapakisht i ke besuar dikuj, pastaj ai dikush te ka zhgenjy, qoft duke keqperdor besimin tend qoft duke e deshmu te kunderten nga ajo qe pritet nga ai.

Kjo ndoshta eshte edhe me e dhimbesh kur ndodhen me diken ndaj te cilit ose per te cilin edhe je sakrifiku konkretisht, por hic me pak e dhimbeshme eshte edhe per raste te tjere, kur dike e ke mbeshtet, e ke perkrah, e ke ndihmu e ai ate fakt nuk e di, nuk e njeh, e keqperdoren etj.

Kjo mund ti ndodh mjeshtrit me çirakun, mesusesit me nxenesin, hoxhes me taleben, mjekut me pacientin, mua me ty ose ty me mua. Kjo na ndodhen gjitheve kur dikush na zhgenjen dhe kur neve e zhgenjem dikend.

Po pse te ndodhe keshtu, pse te mbrrihet tek kjo pike ku neve te jemi shkaktar i zhgenjimit te dikuj, pse te lejojm dikush te na zhgenjej neve!? Pse ne fakt ti besojm dikuj, pse te presim qe dikush ose nga dikush te plotesoj priteshmerin tone, pse meritojm neve qe dikush te meritoj respektin edhe besimin tone, kush jemi neve!?

A nuk eshte me lehte, nuk jam i sigurt se eshte me mire, qe neve te bejem vete punen tone nese e gjykojm se eshte e drejt duke mos prite nga dikush ta di ate, apo ta vlersoj ate. Sepse nese ai nuk e bene ate atehere zhgenjehemi neve.

cigansko leto

Para do viteve kur me duheshin mjeshter per te be nje pune, ne kontakte e siper rash ne pazar me disa mjeshter qe ishin maqedonas. Duke kerku nga ata qe te zotohen ta bejn punen sa me shpejt sepse mund te prishet moti, ishte aty nga fundini tetorit, njeri me tha: "ke bide, ne se sekiraj (do behet mos u merzit)", dhe vazhdoj, "tek sleduva cigansko leto (henes vjen vera e evgjive)"!?

Thene te drejten, ishte here e pare qe me beni pershtypje ky formulim, ndoshta edhe e kisha degju me heret, por ama nuk e kisha kaperdi. Ne ate moment pershkak se une kisha nevoj e regjistrova mire. Edhe ç'eshte e verteta ashtu ndodhi, pas ati momenti erdhen disa dite te ngrohta ku u kryne shume pune qe duhej atehere te kryhen.

Prej atehere e kendej sa here vjen kjo periudhe ku me shaka ku pa shaka e pres dhe ndodhe qe i ló do pune qe ti kry ne "cigansko leto", edhe per me shume e llogariti kete kohen si periudha e vertet ku mund te shijohet vjeshta me kapacitetin e plot te saj.

Jane keto dite qe i shijojm plot me diell, nje periudhe qe jep mundesi qe me te vertet te mbyllim ndonje pune qe ngel rreth shtepise para dimrit, eshte koha ku mund te plotesohemi me vitamin D, te shoqerohemi me miq te mir ne kafe, mundesia te reflektojm per miresite qe kemi patur deri me sot, eshte rasti te felemenderojm Zotin per arritjen deri ketu dhe ngadhnjimin ndaj sfidave qe kemi perballuar, te pergaditemi per sfidat qe mund  vine, te jemi optimist qe, me te forte, me me dinjitet, me me nder te presim vera te ketilla edhe ne te ardhmen! Rahmet!

Tate

Sot e ndoqa podcast-in qe Muhamed Hijab realizoj me Andrew Tate ne YouTube! Andrew Tate nje personalitet i cili u ngrite si sensacion ne internet, duke u be viral me komentet qe jepte ne platforma te ndryshem ne rrjetet sociale, qe si rrjedhoj ndiqej dhe pelqehej nga milona ndjekes qe shperdanin permbajtjet e atij dhe me ate edhe arsyetoni mesazhin qe jepte.

Popullariteti i te cilit beni qe dikush te shqetsohet nga influenca potenciale e Andrew Tate ku si pasoj edhe ne te njejten kohe iu fshine akauntet ne facebook, insatgram dhe youtube etj. Pas cka pasoj nje kampanje te gozhdimit te tij nga mediat boterore duke e akuzuar per qendrime te ndryshme qe i kishte shprehur duke i kualifikuar si jo tolerante, diskriminuese etj.

Por sic dihet popullariteti nuk iu shua por perkundrazi fitoj ne peshe, qe beni qe perkrahja per te te rritet vazhdimisht.

Andrew Tate sic nenkuptohet nga paraqitjet e tij eshte nje njeri i sukseseshem, intelegjent, puntore, i pasur, i guximshem, kreative, i kupton gjerat dhe di ti trajtoje problemet dhe sigurisht manifeston qendrimet me finesa te larta intelektual.

Ai para disa diteve si vlere e shtuar e personalitetit te tij i shtoj edhe perqafimin e islamit si fe, duke pretenduar qe ta ferqafoj edhe si din insha'Allah. 

Biseda me te ne podcast nuk ishte per dicka shume e vecante nga permabtjet e tjera te tij ne internet por fitoj ne pesh fakti qe sqaroj frymzimin dhe bindjet qe bene ate ta nje Allahun e Lartesuar. Nje ngjarje e rendesishme per umetin sot. Nje leksion per te gjithe. Elhamdulilah!

kantari

Mashtrimi tek kantari llogaritet nje nga padrejtesit me te medha qe mund te bej njeriu ndaj njeriut. Kjo me siguri pershkak se ne keto raste njeriu me vetedije e bene kete, qe do te thot se e bene me paramendim, qe te mashtroj njeriun tjeter, apo myshterin me konkretisht, duke i dhene zakonisht me pak se sa i paguan.

Ne kohen e internetit me siguri keni pare plot video me pamje nga tregje te vendeve te ndryshme te botes, ku ne flagrance jane zene shites te ndryshem se si mashtrojn tek sa shesin produkte ne tezga apo rruge.

Mashtrimin e bejn duke aplikuar teknika te ndryshme te mashtrimit, duke mos bere matjen e duhur ku zakonisht peshes se produkteve qe shesin u vendojn pesh tjeter qe te mbi peshoj kantari per te paguar sasi me te madhe ndersa ne realitet konsumatorit ne qese i japin me pake. Duke ndrru ne moment te fundit qesen qe ka zgjedh konsumatori me qesen qe ka parapergadite mashtuesi me pordukrin qe ai ka zgjedh vete e jo bleresi, e plote lloje tjera te teknikave mashtruese.

Tani vetem neve mund ta imagjinojm se si ndjehet kosumatori i mashtuar kur shkon ne shtepi. Ne fakt tani mund te u kujtohet edhe juve si jeni ndjetur kur mund tu kete ndodhur ndonje mashtrim evntualisht!?

Ne ventet tona zakonisht aplikohen disa teknika tjere te tipit, "a bon per dhet miljard!?", "a ti bojm tre kille!?", "edhe ket duhet ta shes une!!!", ose ta pagun kuturum, ta jep nje molle per nje miljard, nuk ta kthen nje miljar se ta bon "per dhet miljard!", ose ta shet produktin e kines si te italise, ta shet groshen e serbis si te nahise e të jë!

Qe i bije, ka ta kthjesh i bije era hile, era mashtrimi, era harami. Pastaj shumezoje kete me efektet ansore, me mashtrimin qe shkakton zhgenjimin, zhgenjimi e qe shkakton mallkimin, lehte e kupton pse shoqeri te caktuar jane apo jemi ne nje derexhe qe jemi, ...izi!!!

edicola

Ne instagram tani me ka nje kohe qe e ndjek nje profil te nje edicola diku ne Itali, vend ku shiten kryesisht gazetat, revistat, stripa, libra e cka mos tjeter qe individi mund te kete nevoj, kryesisht aty, admini poston foto nga shtandet e ambientit me prurjet e reja te publikimeve te ndryshme.

Edicola i bie te jete ekujvalente me trafikat, apo qoshqet e dikurshme tek neve, apo keto tipet e tabakinove qe jane tek neve ditete e sodit. Por e gjithe kjo me nje dallim shume te madhe nga ajo qe ofrohet ne Itali.

Kohen kur kam qendru per studime atje, keto ambiente ishin vendi i preferuar qe vizitoja sa here qe me binte rasti. Vendin nga ku rralle ndodhte te dal pa ble nje strip, apo un fumetto, kryesisht Tex Willer, por edhe nga gjithe tjerit si Zagor & Co. apo ndonje liber ose ndonje rekuizit qe kolekcionohet nga te pasionuarit.

Nga distanca tash me pas disa viteve po ndjej nje nostaligji per disa momente qe shenuan ate kohe. Kohe plot perjetime nga jeta alla italian, ku edicolat per mua zinin nje vend te vecant.

Po per hire te se vertetes, edhe pse ka disa vite fizikisht nuk kam vizituar ato ambient, virtuelisht po ndjekim trendet dhe pastaj cdo ender e imja loçkomoni ma ben realitet, duke ma be dhurat cdonjne strip apo liber, apo cka do qoft tjeter qe i kam hudhe syrin. Lockomoni eshte njeriu me i shtrejt i imi, ai eshte siç askush nuk e ka, ndersa une jam vetem vellau i atij! Xyfa I Love You!

pce nuk fkaten

Sa here kur duam qe dikend ta vendojm per muri, ta sikletosim e ngushtojm duke i thon, "pse be nuk ma ngrite telefonin"!? Edhe nese motivi kur e ke thirre mund te kete qene banal, ska rendesi, sadisfakcioni eshte ta ngushtojsh, madje, ndoshta me qene motivi i rendesishem atehere edhe mund te gjejsh mirekuptim, do fillojsh te mendosh per arsyet e mundeshme qe mund ti kete pasur personi ne fjale, pse nuk ta ka hap telefonin!

Ama edhe, sa here degjojm dikush te lavdrohet ne stilin: "ska njeri qe nuk ia kom ngrit telefonin", apo "telefoni im eshte i hapur per secilin". Pra, duke e konsideruar veprim fisnik hapjen e telefonit, apo thuajse bene akt sublim kur ai qe eshte ofruar vete te jete sherbetor i popullit e paska hap telefonin! Mos those njerí, ndosht edhe de kerkoj statusin e shehidit!!!?

Pastaj, kur me vjen ndermend ai akti i rezistence dinjitoze: "nuk ia hapa telefonin", "ia kom fshi numrin", "as n'telefon sun m'fkase", "...ta fshish ket numer", "blok ia kom bo numrin", "... halli i atij!"! Edhe kesi momente te qendrese qe vendojn nen hije Oso Kuken apo Jakup Ferin!

E shkruj kete sepse kam perjetime nga shumica e skenareve, kam momente kur dikush nuk ma ka ngrit telefonin edhe me ka sos pune, kam momente kur dikush ma ka ngrit telefonin por nuk me ka sos pune, kam momente kur dikush nuk ma ka numrin por kur takohemi manifeston respekt, ka monente qe dikuj nuk ja kam numrin por kam konsiderat, ka shume e shume momente.

Llogjikisht parashtrohet pyetja, kjo dukiri a duhet te jete ndonje kritet per te vlersuar raportet ndernjerzore!? Me siguri se jo. Per mua me e rendesishme eshte trajtimi qe ndodhen ne vendin e ngjarjes, sa dhe si jemi per njeri tjetrin kur kemi te bejm me njeri tjetrin!? Sa me me kry pune kur kam nevoj per ty!? Sa je i interesur per mua kur nuk jame une aty!? Apo sa une jam une per ty kur ti realisht ke nevoj per mau!? Pra keto jane me te rendesishme, se cirkuset fejsbukiane, dhe telefonistike!

i dashur ditar!?

"I dashur ditar ..." do te ishte fillimi i nje faqe te re nese do te shkruanim ditar, por ky nuk eshte ditar klasik, eshte platform, blog per te shprehur mendime, qendrime e cka mos tjeter, per te evidentuar perjetim per te regjistruar piKpamje nga kenveshteimi personal ...ah, po, sorry, kete e kam thene disa here!

Nje gje qe me sfidon shume perderisa shkruaj ketu eshte fakti qe mundohem mos jeme i gjate ne shkrime, mundohen te jeme mjaftueshem ilustrativ qe mos te perdori fotografi apo video dhe ne asnje variat mos te perdori click bait titull per joshje, me se paku nuk e bej me qellim nese ndodhen, pershkak se qellimi parsore eshte qe tekstet te lexohen vetem nga kurioziteti i atyre qe kane gadishmeri dhe durimin te degjojn, lexojn piKpamjet e autorit ne fjale.

Patur parasysh kete, cdonje dite, cdonje teme, pershtatet dhe adaptohet me inercion te ngjarjeve dhe disponimit ditore duke e shprehur me nje fryme mendimin, shpesh duke mos llogaritur eventualisht ne ndonje kontradiket me dicka e shkruar me.pare, por  thjesht duke manifestuar ne ndonje far-forme nje mendim sadopak i artikuluar qe te jete mjaftueshem i lexueshem.

Nje gje qe me mundon diteve te fundit eshte fakti qe mundohem qe mos apostrofoj biseda personale qe shpesh edhe mund te jene tema te mira diskutimi, por thjesht, nuk e bej, nu e bej pershkak se kam shume kujdes qe nje bisede diskrete me dike e zhvilluar ne kater sy nuk do te duhej te eksploatohet ne anje menyr per qellime tjera, cfare do qofshin ato

Poashtu nje incident eventual i ndodhur ne nje situat te caktuar kam pas shume kundes qe gjithashtu mos te keq perdoret si teme vetem me qellimin qe te shkruhet dicka, qe te jete zbavitse per diken, por abuzim mbi fatekeqesin e dikuj, qot edhe nuk apstrofohet askush.

Pra, i dashur ditare, do vazhdoj te jemi autentik, autonom ne mendime dhe krime, duke i sjellur lexuesit shkrime, qendrime, perjetme dhe piKpamje te ndryshme vetem dhe vetem qe te jemi ne komunikim me lexuesin qe ka arritur te lexoj deri ketu. Le ta dine se e gjithe kjo behet vetem per ate.

HOD season uan

Ta mbullim kete muhabetin e seris me The House of Dragon sot, me se paku per sezonin e pare, me qe mbrem u shfaq epizodi i dhjet i fundit per sezonin e pare me titull 'the black queen'! Edhe te ky epizod u deshmua qe titulli skishte lidhe direkte me ngjarjet brenda, ndoshta ne metafore po, por per mua kjo ishe pa lidhje.

Meqe sic nenkuptohet se ne nje epik fantazi gjithcka eshte e mundeshme, what a hack atehere, po sidoqoft meqe produksioni dhe i gjith show eshte per qellime komerciale atehere cdo verejtje per dicka do te ishte vetem subjektive kundrej objektivit real, qe eshte komercializimi i skajshen i nje peodukti medial.

Nga ky kend veshtrim ne total si konkluzion mund ta them qe i gjithe sezonini pare kishte tendencen qe te vendos platformen mbi te cilin do te ngrihen sezoni i dyte e me rradhe eventualisht.

Vetem kjo do te arsyetonte, per bindjen time, disa gjera qe verehet se fshehen, komplikohen, teprohem pa nevoje gjat narativit. Kjo madje mund te jete interesant per publikun e ri i cili gradualisht njihet me konceptet e konematografise dhe industrise se medias, po e njejta nuk mund te thuhet prr kritikun me eksperience.

Sidoqoft, ishte fun per ta shikuar, tipike per boten e George RR Martin, Westeros, me perplot, dekonspirim te prapaskenave gjate intrigave, ambicjeve, epshit, fuqise, dobesise, politikes, familjes, epshit e cka mos tjeter.

Per fund ajo qe u be mire dhe pak a shume po me sherben si deshmi per kete qendrim eshte fakti qe bukur u prezentua probabiliteti se si mund te duket vallzimi i dragoneve, sic eshte quajtur beteja oerfolir ne Game of Thrones, The Dance of Dragon's!

domaqin

Kush e dine e dine, se nje nga pasionet qe kame eshte edhe gatimi. Ka nje kohe te gjate tani me qe nuk nguroj te gatuaj ushqime te ndryshme. Duke fillur nga buka, gjella te ndryshme deri te disa lloje te deserteve.

Gjithsesi disa nga ushqimet qe jane pjese e kuzhines tone tradicionale gatuhen me shpesh e disa te tjera qe kerkojn perberes te ndryshem qe nuk gjinden zakonisht te shtepi gatuhe me rralle, varsishte nga inspirimi.

Kur i kam hy keti marifeti, kryesisht nga nevoja, me duhej te ndertoj filozofin apo mendesin qe do te me mundesonet te jeme efikas duke mos eksperimentuar shume por ne te njejten kohe te jete dicka qe do te me plotsoj apo kryesisht ajo qe do te na ushqej.

Me kujtohet aso kohe ne hapat e para, kur mundoja te adaptoj reçetat qe do te me funksionojn parktikisht dhe efikas, mundoja ta inspiroj veten duke lexuar literature dhe duke pare video motivuese nga kuzhina italiane dhe franceze, ne vecanti per buken.

Dy nga thenjet me motivuese qe me jane ngjizur dhe faktikisht me benin te jeme efikas jane: "Kush dine te gatuaj, asnjehere nuk ngelen i uritur!", si dhe keshilla me e rendesishme per te funksionuar gatimi kur thuhet qe "perbersi kryesor tek nje reçete eshte dashuria, pervec tjerave."! Gjithe kjo tani me eshte e vertetuar qe ashtu eshte.

Ne fillim per nje kohe tek sa provoja metoda te ndryshme cdo nje tentim ishte sfide, por tani me gjithcka eshte rutine dhe thuajse perhere funksionon, sepse ne fund para se ta permbylli gatimi shkarkoj dashurin mbi te, pershkak se zakonisht e bej qe te ushqej te dashurit e mi.

Mendova te ndaj ushqimet e preferuar ne nje rang list ketu por pa medyshje e kuptova menjeher se do te gaboj pershkak se cdo gje qe pergaditi e bej per qellimin kryesor qe tr jete i dobishem per ata qe e gatuaj dhe nese ky qellime arrihet, pavarsisht sa i leht apo i komplikuar te jete gatimi, vleren e ka pa cmim. Elhamdulilah.

balga

Nje dite ne nje ferme i eshte afruar nje buall nje gjeli i cili i fokusuar ne majen e nje druni te madhe befasohet kur i afrohet bualli i cile e pyet: "Pse je zhyt ne mendime, cka te mundon!?" Gjeli i pergjigjet: "Isha duke kujtu kohen, kur dikur ishim ne gjendje te fluturojm me forte, atehere kishim mundesi te ngjitemi ne maje dhe te shijojm pamjet nga larte!" 

Bualli i ngushlluar nga sa degjoj, i drejtohet me keshillen: "Kjo mund te ndodh prap, vec do duhet te me degjojsh mua, cka do te mesoj!" Gjeli kurioz i shprehen gadishmeri. Bualli i thot: "Per te stimuluar sensin e fluturimit, per te aktivizuar krahet dhe rritur flatrat, duhet te hash nga balgat e mija, cdo mengjez per ca kohe"!

Gjeli kurioz dhe ambicioz e merr me perkushtim keshillen, per ca kohe hà nga balgat e buallit per dite e nga pake dhe gradualisht manifeston ndryshim deri sa me te vertet aftesohet qe te fluturoj. I funksionoj, fillon ti duket vetja si shype dhe pas nje kohe ia del te ngjitet ne maje te drunit. Per disa dite rresht ngjitet ne maje, filloj te shijoj pamjet, kenaqet me suksesin, krekoset!

Nje dite prej diteve aty pari kalon nje gjyetar dhe e shikon gjelin larte ne maje te drunit! I çuditur gjyetari nga pamja jo normale, nxjer çiften edhe godet gjelin e rezon per toke!

Kafshet tjera per okollo fillojn te komentojn dhe interpretojn fenomenin, deri sa flet qeni plak i ngrusur me nje qosh: "Epo, me balgat e buallit mund te ngjitesh ne maje, por nuk te mbajn gjate aty"!

kandidat

Personalisht asnjehere nuk me ka ndodh te dale kandidat qe te ofrohem te zgjidhem ne zgjedhje per ndonje funskion publik. Ka pas ndoshta momente qe e kam mendu edhe momente qe me eshte ofru, por nuk ka ndodhe dhe gjithmon kam qene i vetedishem per mungesat eventuale te profilit qe ndoshta nuk i plotesoj kushtet qe te jeme me kapacitetin e plote ne nivelin e detyres dhe ne sherbim te plot te ati qe do te me zgjedhete eventualisht.

Nga ana tjeter, aty ku kam qene dhe ku jame me detyre, jame mundu qe me gjithe kapacitetin te jeme ne nivel te detyres, duke mos kursyer nga vetja pa asnje privilegjion ekstra pervec kenaqesise qe ofron fryti i suksesit te atij per te cilen je dedikuar me perkushtim, dhe kjo disi me ka mjaftuar.

Me shume gjase kjo do te jete me tutje keshtu sepse nuk jami edukuar qe te jemi nje mashtrues potencial nuk me kane rritur priderit te jeme tradhetar i fjales se dhene, tradhetar i shokut, jo besnik, jami i rritur me terbijen kur nena me thosht si femij, kur me jepte buke me sheqer, e me keshillonte "mos del te udha me buken n'dor, mos i shkone syni dikuj qe ska"!!! Jam rrit me nasihatin dhe bindjen, "mos se mbarre", "mos se gjynah", "nuk na ka hije ta bejsh kete apo ate" ... keshtu jam rrit edhe hic pishman nuk jam.

Prandaj i vetedishem per kete nuk mendoj se duhet te jete ndryshe, sepse keshtu duhet te jete rruga e njerzimit, rruga e hajrit qe mund ta trishton sherrin, edhe kur nuk je aty, kur do mund ta ndihmojsh te miren edhe nga distanca, edhe atehere kur nuk do jeshe me mesin e te gjalleve.

Madje edhe pse te gjallet ndoshta edhe mund te te harrojn, ama hajri vazhdon pa nderprere deri ne diten e gjykimit kur do qe te jete ajo dite. Insha'Allah, balle larte dhe shpinen drejt delalim para Zotit Absolut duke thirre, ja Allah shkarkoje drejtesin tende mbi neve, meshirohu mbi neve!

Ky eshte qellimi, vazhdojm per Xhennet!

anadher llevel

Ditet e vjeshtes ne tetore, kur jemi ne fazen e koloritit me te madhe te gjetheve te drunjve, perpara se te fillojn te pikin ato, si dhe ditet me diell qe nuk nxeh por vetem ngrohen, jane nga ditet me te kendeshme te vitit.

Dite kur njeriu mund te shijoj pervec klimes dhe freskise qe po sjell era dhe aromat e luleve te vjeshtes dhe barit qe revitalizohen pas diteve te nxehta te veres, koloriti i gjetheve te drunjve po ndikon ne menyre magjepse ne receptoret qe perceptoj ambientit apo jeten ne pergjithesi.

Kemi edhe pak mundesin, qe te shijojm dite te ketilla sidomos ne periferit e ambienteve urbane. Pata fatin dite te ketilla te shijoj ne katundin tone, momente magjepse, momente qe per pak minuta te plotesojn apo te rikalibrojn orientimin nese je konfuze, te rimbushin nese ndjen zbrazeti, te rizgjojn nese je gaflet.

Per pak sekonda, hic me shume, nese behesh nje me ambientin, e ndjen gjithe kete qe thash. E kupton se sa me tollovi, dinamik apo konfuzitet e jetom jeten ne perditshmerin duke nxituar cdo dite me vetur, ne trafik, ne kafe me tym, vetem muhabete  e cka mos tjeter. Ne dite te ketilla nes pak ndalesh dhe e vendos gjendjen ne super slow motion ke mundesi qe ne cdo frame apo sekuenc te shikoj nje bote te tere, ke mundesi te njohish te gjithe elementet qe e perbejn vete jeten, shikon ajrin, eren, njihesh me ngjyren e ujit, shikon ritmin dhe harmonin e flores e ndjen pulsin e rahjeve te zemres te gjallesave pereth. E gjith kjo vetem per pak minuta. Imagjinoni me pas mundesin e shkrirjes psiko-fizike ne ate ambient, mishrimin ne nje me be, imagjinoni cfar njeriu mund te jeni, imagjinoje!?

Imagjinoni njeriun qe eshte fluent me rrjedhen e jetes dhe ne sinkron emocional me ambientin, cfar statusi do te mund te kishte me te gjithe kapacitetin qe ka, cfar harmonije mund te kishte, cfar lumturije mund te ndjente, cfar energjije do te shperndante, imagjinoni!?

dumella

Edhe kjo eshte nje nga ditet qe praktikisht eshte e veshtire te percaktohesh te shkruajsh per dicka qe ne fund te dites do ta llogaritish me vlere. Sidomos kur e bene permbledhjen e aktivitetit ditore.

Disa takime, me miq dhe dashamire, me qytetare, me tema te llojllojshme, teme plot skepticizem, dyshime, hamendje dhe diku-diku plot zhgenjim dhe pesimizem.

Pashmangeshem me tema shume aktuale, tema politike, perplasje mendimesh, dyshim qellimesh, fshehje interesash, loja, lajka, hile, agjenda te fshehta, biseda plot provokim, munges sinqeriteti, por edhe plot vendoseshmeri dhe vetebesim kur eshte ne pyetje interesi.

Interesant, plot, "i thash", "tha", "me tha", shkelje syri, kafshim buze, ngrenje thonjash, fryrje hundesh, shtrembim turinjesh, plot shkelje kembesh, renje gjynesh nder tavolin, gibet, ibret.

Kjo, sot, por jo vetem sot, edhe dje, edhe pardje, a , edhe neser, prej fillimi prap, gjith njejt! Pastaj cudi, befasi, ama vetem per tre dite, pasta histori tjeter, goditje tjeter shuplak tjeter, gjith tjeter vetem problemet e njejta, hallet e njejta, ...dumella!

nona

Sot ne njeren nga bisedat e zakonshme te mengjesit u ndërlidh muhabeti, duke fol per vdekjen, vdekjen e prindit, perkujdesja ndaj prindit, amaneti, detyrat, pesha dhe rendesina qe del nga ajo detyre, e keshtu me radhe.

Sekush solli kujtime, momente, raste shembullore te kryerjes te keti amaneti me suksese. Histori mahnitese te dedikimit te femijut ndaj prindit te semure, perkushtim dinjitoz dhe permbushje te detyres deri me maksimum. Shembull qe nuk ka se si te perfundohe vetem duke be lutje per shperblim te ati dedikimi.

Mu kujtua gjyshja, nona si e thirrja une. Sa mall me kaploj ne momente. Sa emocione mu ngjallen! Isha ne gjendje te flitja gjith diten, jame edhe tani ne gjendje te flas per ato kujtime pa fund. Kujtime qe jane qe prej moshes pese vjece deri ne fund, ah cfar kujtimesh!? 

Me kujtohe kur u semure, me thosht: "ti te me vendojsh ne varre, ..ti"!!! Ishia djali me i mir ne bote per ate, atehere, me thoshte "e mora nusen me te mire ne bote ti, djali nenes", ... ah none, ishe nona me e mir ne bote! Allahu te paste ne meshiren e Atij pa fund!

Ja, sun u dalim hakut kurre sakrifices se tyre, dedikimit te tyre, punes se tyre, lutjeve te tyre, madje i gjithe suksesi i yne edhe mireqenja eshte vetem rezultat i lutjeve te priderve tane, pa fije dyshime.

Keshtu qe perkujdesja per prinderit eshte amanet, detyre, apo obligim i pa diskutueshem, eshte e vetmja rruge qe te shpije ne femije hallall dhe eventualishte ne pleqesi dinjitoze, e gjitha ne proporcion reciprok, ...si e ke bo do t'ta bejn!

gjymertli

Sadakaja eshte nje veper e lavdruar tek Zoti kur kryhet nga njeriu. Eshte cilesuar si ivestim nga ana e njeriut qe i kthehet here dhjet si kundervlere nga ajo qe e ka dhene si sadaka.

Buzeqeshja konsiderohet sadaka, ka thene Profeti i Allahut. Fjala e mire konsiderohet sadaka me siguri matur keshtu. Por pa dyshim dhenja nga pasuria e vete dikuj, atij qe ka nevoj, duhet te jete veper me madhore qe mund ta bej dikush.

Eshte lavdruar dora qe jep me shume se dora qe merre. Eshte keshilluar qe dora qe jep te jete aq diskrete sa qe dora tjeter mos e kuptoj se sa dora qe jepe ka dhene. Sa urtesi ka ketu, sa moral ka ketu!?

Nuk dua ta diskutoj sa dhe si sot trajtohet ky akt, nuk dua as ta mendoj se keqperdoret eventualisht qoft nga ai qe merre po edhe me keq nga ai qe jep, nuk dua ta mendoje se edhe ketu ka manipulim.

Por ajo qe doja qe sinqerisht ta lavdroj pse jo edhe ta lakmoj, eshte veprimi dhe kontributi real qe disa individ e bejn me te vertet, realisht, kur nxjerin nga pasuria e tyre dhe e ndajn ate me nevojtarin, pa hamendje, me kontribut konkret te prekshem duke e ndihmu ate qe ka nevoj.

Nuk e di, madje ndonjeri prej ketyre gjymertlive mund edhe te ndihmoj te varferit te lagja, qyteti, vatani, edhe ne te njeten kohe ti jep giftsa, trena dhe luana dikuj ne tik-tok, ama nuk jam i sigurt se i quhet sadaka hudhja e parave si giftsa vetem per llajv strimerat ne tik-tok, ketenuk e di!?

me usull

Shumica prej nesh jemi skalit me thenjen "njeriut mund ti marresh me zor dicka por me zor nuk mund ti japeshe"! Qe do te thote te gjithe kemi pasur mundesi ta vertetojm edhe ne praktik kete fakt.

Sa here na ka bó vaki qe me zor, apo ndoshta me sakt do ishte kunder vullnetit tone, te na jete marre dicka, na eshte mohuar dicka. Me siguri na ka ka bo vaki kur dikush ka tentuar edhe te na ofroj dicka, na ka bere ndonje dhurate, neve e kemi pranuar, por nuk i jemi gezuar edhe aq shume, e kemi lene anash.

Sigurisht ka bo vaki kur dicka dikuj i kemi marre me zor, ia kemi mohuar dicka dhe kemi kerku zó mos boj! Ama edhe ka bó vaki qe dikuj jemi munduar ti ofrojm dicka, por jemi zemruar pse nuk e ka pranuar me entuziazmin tone dhuraten apo dicka tjeter qe kemi tentuar ti japim.

Pra, si do qe ta rrotullojsh deshmi ka plot qe vertetojn thenjen: "njeriut mund ti marresh me zor dicka por me zor nuk mund ti japeshe"!

Atehere nese kjo pa mohueshen eshte keshtu, duhet me e pas parasysh shume kur tentojm dikend ta inpresionojm, sepse mund te zhgenjehemi shume, po edhe ta kemi parasysh se mos valle e teprojm kur nga dikush kerkojm dicka, ndoshta nuk deshiron ta jep e, i bije se me zor ia marrin, ... ndoshta!

jabanxhia

E kallzojn ni vic, kur njeri ka shku me nje katund edhe pas qe i jane afru katundaret okollo te interesur ta kuptojn kush eshte, nga vjen, cfar bene, ai u prezentohet, dhe pervec tjerave u tregon se ka aftesi te komunikoj me kafshet.

Njerezit okollo ne dyshim ne ate cfar thot fillojn ta kontestojn, por njeri vendosen ta vendos ne sprove, i thot: "Haj foli maces!" ...qe ka kalu aty pari! Ne moment jabanxhia i bene disa mjagullime, pas cka menjehere maceja ia kthen me "mjau-mjau" disa here, dhe ky u kthehet te pranishmeve duke u thene se maceja po ankohet nga pronari qe e "ka godit ne mengjes me shkelm"!? Pronari i maces i gjetur aty pari e pranon, "e vertet eshte"! Njerzit ngelin te befasuar, por akoma skeptik!

Ne ate moment degjohet nje njeri tjeter duke nderhy: "foli qenit", prap jabanxhia i leh qenit, qenia ia kthen menjehere me t'sert! Jabanxhia u drejtohet te pranishmeve: "qeni ankohet se filani e ka godit fort nje dite me thuper!"! I befasuar njeri i apostrofuar paraqitet, "e vertete eshte"! Me cka katudaret binden se ky jabanxhia me te vertet ka aftesi ta komunikoj me kafshet, dhe fillojn te shperndahen ngadal.

Sa fillojn te shperndahen nje nga nje, me nje skaj, jabanxhia shikon nja dy-tre dele te lidhura. Sa e shohin disa burra se jabanxhia shkon drejt deleve menjeher ia presin rrugen jabanxhise duke i thon: "mos u fole ketyre deleve se k'to shume rrejn, mos u ze bes ktyre!"! Ne mirekuptim, jabaxhia ndrron rrugen dhe vazhdon, ndersa ata dy tre burrat fshin ballin secili duke leshu ofshamen: "uff, per pak, ... shpetuam!!!" ...edhe pas atj momenti sall me darka - dreka e kajn mbajt jabanxhin!

kotekotus

Teoria politike, teoria e lojes nuk eshte zakon qe tek neve kur behet analiza qe te merren parasyshe. Por thjesht, ne shumicen e rasteve biseda apo analiza behet me shume subjektivitet, mentalitet klanor apo bajraktarizem dhe preferenca personale ku kryesisht per baze merret interesi matrial etj.

Kjo po deshmohet dita dites, ku qarte shihet se per cdo dite behet muhabet i njete ku cdo nje perpjekje per te definuar dicka me konkretisht perfundon e injoruar apo e perqeshur nga njera ane ndersa nga ana tjeter problemet qe diskutohen vazhdojne te egzistojne edhe me shume.

Cdo kush luan rolin e zhurmuesit ne tavoline, perqindjen me te madhe te bisedes e koncentron te mbuloj argumentin e bashkebiseduesit se sa te arrine te agrumentoj qendrimin e vete permbajtesor mbi ceshtjen!

Keshtu trajtohen temat politike, problemet dhe sfidat ne arsim dhe shendetsi, problemet e ndryshme socialet, apo te gjithe nevojat organizative te nevojshme per mbarvajtjen e nje shoqerije.

E di qe kjo qe po them nuk eshte asgje e re dhe me ate asgje e "vlefshme" ndoshta por pa dyshim eshte shume prezente duke e bere edhe shume e neveritshme per ta perjetuar per cdo dite sic zakonshem bene vaki kur takohemi me miq, shoke, koleg, familjare etj.

Sidomos duke qene problemet apo disa ceshtje vazhdimisht aktuale, nenkuptohet se e trajtimi gjithmon i problemeve dhe ceshtjeve behet me ekskluzivitet, por ama kot, vazhdimisht behet me fjalor te njejt dhe shpesh me biseda pa shije, pa yndyre, bajat, ...kot!

"Faleminderit"

Briliant! Si ne permbajtje si ne elukuence, kete mund ta theme per paraqitjen e djeshme te Kryeministrit te Shqiperise ne Keshillin e Evropes. Paraqitje te nje burre shteti, ne nivel te detyres per ceshtje qe pas zhvillimeve te fundit duhej bere patjeter.

Pas hudhjes te akuzes per "trafikim organesh" nga vet Gjygji ne Hage ndaj Krereve te UÇK-se, e qe i njejti gjidet ne Raportin e Dik Martit, i miratuar nga Keshilli i Evropes, kerkesa e Edi Rames erdhi ne momentin e duhur qe te rishikohet ajo rezulute dhe me ate  te "pastrohet nderi i shiqptareve ne bote" qe padrejtesisht akuzohen per gjithcka, nga cdokush, cdo kund!

E gjithe ajo qe ndodhi dje ma kujtoj ngjarjen n'Ministrin ne Londer, kur Isa Boletini u kish pas fol Kraljive, me krenari dhe dinjitet per padrejtesin dhe hileve qe u behen Shqiptareve.

Prej dje lirisht ne Kosove dhe gjithandej shqiptarise, rahat - rahat mund te kendohen kend ekujvalente me epopejat e rapsodeve per Isa Boletinin vec tani mó per Edi B0l3madhin, qe nuk nguroj, per asgje, si askush deri me tani ti thot te gjitha pa i leviz qerpiku.

Pavarsisht epilogu i iniciatives, paraqitja e djesheme ishte deshmi e denjesise dhe kapacitetit politik te shqiptareve ne te gjitha instancat, per asgje inferior ndaj askujt. Vlere e shtuar e kesaj pershtypje jane edhe perfaqsusesit tjere shqiptare qe kemi aktualisht si bartes te pergjegjesive ne Kosove dhe Maqedoni.

"Falminderit, Kryeminister"!

futball

Po degjoj pas cdo loje futballi qe luhet ne ndonje lige apo edhe champions league komente te ndryshme te tipit "nuk eshte mo ai futballi i dikurshem"! Kjo, interesant degjohet nga gjenerata te ndrysheme por edhe nga gjeneratat e reja qe kane lind pas vitit 2000! Qe me bene kurioz ta di per cilen kohe flasin ata!?

Por kjo e fundit tani ska rendesi, sepse parimisht pajtohem se nuk eshte me ai futballi i pasionit, lojes, gares, por thjesht eshte futballi i sport'tskes, i kockes i lekut. Nuk eshte ai pasioni kur futballi "shikohe" edhe ne radio, si pasioni i stripave!

Sot futbaleri eshte investim i padronit, ai eksploatohet, blehet, shitet, detyrohet te humbe, kushtezohet qe te fitoj. Detyrohet ta tradhetoj tifozin, ta mashtroj ate, te humben para syve te atij edhe kur fiton.

Referat jane muhabet ne vete. Edhe ata shiten, blehen shpeshehere, aq shpeshe sa qe edhe detyrohen, shpesh edhe kunder vullnetit te tyre sepse "e kane pune", "i kemi hy k'saj valle!"!

Por, mos valle edhe tifozi shitet dhe blehet!? Pse tifozi kaq shume shqetsohet kur ndodhin mashtrimet ne loje, pse edhe ai zemrohet kur rezultati prej 1 del 2, pse, ...a!? A mos vall shqetsohet sepse edhe ai futballin e shikon per interes, spese ka lujt njish te klladillnica, helbet!?

Helbet a!? Sepse, si eshte ai muhabeti, "nuk ka tre pa dy", qe do te thot, ne fund te dites sekush synon te fitoj cfar e llogariten ai interes, ai tjetri ia ofron ate cfar e kerkon duke be llogari interesin e vete, te gjithe e bejn dallaveren, ne fund humben futballi, ...epo!?

shes mend

M'duket shume bukfalisht e kom marr ate thenjen "ai qe nuk rrene nuk ka nevoj te mbaj mend"!!!? Me bene vaki ne kohet e fundit qe mos te me kujtohet cka kam thene apo per cka kemi biseduar me dikend para pak diteve!?

Nuk me duket shenje e mire edhe pse nuk me prish pune fare si jane duke shku punet. Si ashtu - ashtu shumica e muhabeteve qe behen "ne ambien te hapur" apo neper kafe, i bie se jane kot muhabet, ne fakt jo vetem ne kafe por gjithkund jane kot muhabete.

Nuk ngjon njeri - njerin per as gje tjeter, pervec te kuptoj ndonjen informat qe atij mund ti sherbej per te arrite ndonje qellim te caktuar, personal. Nese evetualisht ndodhen qe ti e ke muhabetin me vend ai ne ate moment hesht, diktohet kur ka interes, rrin shume urte, edhe vec ngjon duke prit sa me shpejt te ndahi qe te pershtat menyren si dhe sa me shpejt ta shese si i veta iden apo planin, sepse e dine se pas ati momenti do vjen kamarieri ashtu sic fshin tavoline do fshine edhe muhabietin edhe kujtimet, ti do harrojsh se cke thene, sepse nuk ke rrejt edhe nuk mban mend, edhe ai behet i mencur, i ditur e ti ngelen idealist e "naiv"!

Ama, n'cuk, nuk ó bash çashtu, ...e shef si e dim neve kete, e shef si e shkrujam qe te jese, ndoshta nuk e mbajm mend sepse nuk rrejm, ama e dime cka bejm sepse e besojm ate qe themi, mbi ate qe themi veprojm plus mbi veprimin qendrojm.

E dime se sic kalon koha ashtu edhe do rrotullohet tavolina, do ndrrojn gjerat ashtu sic ndryshimet erdhen deri tani. Me kujtohet dikur ishim matrialisht te pasur kishim nevoj per mend edhe u dhàm mbas shkolles, sot e làm shkollen ngaresim mbas pares, shpejt do filloj te ndrroj, sepse po kuptohet se parat nuk sosin edhe aq pune, kurr nuk jane boll, nuk ti zgjedhin gjith problemet, shpejt do kemi nevoj prap per mend, keshtu qe ngjoni edhe mesoni deri sa shesim mend.

kondukter

Ky djali, ish kondukteri, aktualisht gurbetçi erdhi ti pershendet udhetaret me te cilet ishte familjarizu nga e kaluara edhe u pershendet ngrohtesisht me ata, moment simpatik, djal i mir!

Si rrjedhoj e keti momenti mu sollen kujtime nga disa kondukter ka kam pas pervoj nga e kaluar, ka disa raste, jane disa momente. Kemi te bejm me njerez te ndryshem, karaktere dhe tipa interesat, qe me siguri puna i bene te tille, edhe pse ne realitet mund te jene krejt ndryshe.

Me kujtohen nga ata qe kane konsiderat per udhetarin deri te ata qe nuk kane shfaq gje tjeter pervec arogances. Por mund ta thene se shumica jane kone burra t'mir.

Mu kujtua kondukteri i Zhas-it kur ishim student. Ishin disa ne fakt, ishin ata qe na merrshin paret dhe nuk na jepnin bilet, me t'zes demek. Neve na konvenonte cmimi i ulet, pra benim kompromis shferceri, ndersa ai i merrte parat te gjitha per vete, e vjedhte firmen, ndersa vete firma shkonte ne hubje, katastrof.

Keshtu shumica ia kane lujt vendeve te punes, duke abuzuar me detyren, duke kompromituar palen, duke u koruptuar vete dhe duke shkatruar vleren.

Njeri prej atyre sot endet rrugev si i deshtuar pershkak se e perjashtuan per vjedhje nga kompania. Rast tipik kur te ze harami. Nje deshmi, se, cfardo qe je duke punuar punoje me hallall, sepse ndonjehere, dikund, dikush per ty do shkruaj ndonje anegdote ose hic me pak ka na zon harami.

performër

Nje gje nuk kam arrit dot ta imagjinoj, ajo eshte jeta qe e bejn artistet qe performojn ne rruge. Shumica e tyre jane ekstremisht te talentuar ne ate qe e bejn, por jo vetem ne ate qe e bejn, jane me plot vetebesim dhe shpirt avantureske.

Keta edhe nuk jane aq te njohur per qytezat periferike, sepse zakonisht vershojn qytetet e medha apo metropolet ku targetojn publik ne mase dhe rruge te frekuentuara. Edhe pse dot ata duke shfrytezuar rrjetet sociale kalon kufinjte fizike dhe jane prezent gjithandej.

Disa prej tyre jane edhe shume te ndjekur ne rrjetet sociale, duke manifestuar krijimtarin e tyre artistike para milojna ndjekesve, sidomos ne instagram, facebook dhe youtube.

Disa performojn si kengetar/e, protretist apo ndonje shkathetesi nga fusha e artit pamor, akrobat te ndryshem, instrumentalist te talentuar etj.

Nenkuptohet se performancen e bejn sa per manifestim te shpirtit artistike aq edhe per perfitim matrial. Me nje metode shume njerzore duke i mundesuar publikut qe ndalet dhe ndjek shaqen ne fund me vullnet te lire te vlersoj performancen, talentin, vepren apo cfardoqofte duke kontribuar me sasi te caktur te te hollave.

Shumica prej tyre rezulton qe ta kene percaktim jetesore, duke jetuar jeten rrugeve e naten si mendojn ata me mire. Kam pershtypjen nje jete plot avanture por me siguri dhe plot sfida, sic e thash nuk arrij dot ta imagjinoj.

ekspozit

Sonte perderisa isha prezent ne ekspoziten personale te Edmond Dhramit, nje artist shqiptar qe jeton dhe vepron ne Rome, deri sa shikoja veprat, te realizuara me nje teknik karakteristike per Edmondin, me ra ndermend nje incident qe pata para disa viteve me nje shok, kur diskutonim per artin dhe artistet ne Gostivar, ne nje ndeje rasti, aty afer kishte nje veper e varur ne mure, ishte abstrakt, e ai shoku me tha: "... ja per shembull, ky artisti jot ketu e ka fshi çetken"!? Me kujtohet, pas atyre fjaleve, ia dhash doren edhe u ngrita prej tavoline.

Sonte punimet e Edmondit ishin te ralizuar me te vertet me nje teknik karakteristike, kryesisht te ralizuar vetem me shpakell, vaj ne pelhur, me motive te ndryshme, me ngjyra te forta plote ngrohtesi dhe gjalleri.

Artisti spikatej per nga modestija, me fjale pake, i vendosur qe per ate te flasin veprat vete. Veprat qe nxjernin ne pah imagjinaten dhe manifestonin ne vizualizim idejen me ane te teknikes shume kreative.

Profesoret qe prezentuan Edmondin para dashamireve te artit, e pershkruajten ate si artist i madhe dhe meritor per epitetin qe mba, edhe me te vertet ashtu ishte.

Ne fjalet qe kembeva me Edmondin, kuptova qe ai ne Rome eshte i angazhuar shume dhe i perkushtuar si artist, me tha: "me shume punoj me portrete, dhe jam vazhdimisht i angazhuar nga gjithandej", dukej i kenaqur me punen dhe angazhimin profesionale Rome, tani me afer 28 vite.

Gjithsesi i urova sukses, duke qene mirenjohes per prezencen e tij ne Gostivarin tone qe edhe nje here mirepriti nje artist te madhe, duke u deshmu si qender e artit dhe artisteve po aq te medhenj por te perçame.

Per fund por per me e rendesishma, si asnje here me eshte deshmuar meritore nje ftese qe me ka ardhe per pjesmarje ne ekspozite nga ana e organizatorit z.Arian Rufati, i cili kuroj ekspoziten dhe nderoj Gostivarin me nje artist kaq te madhe si Edmondi, falimenderit!

Mevludi

Nje nga temat qe karakterizohej si "kontraverse" ne periudhen e viteve nentedhjeta ne qarqet e muslimaneve, ishte tema e mevludit. Ne vecanti ne kohen kur ne trojet tona gradualisht filluan te behen interpretime autentike te biografise te Profetit.

Une si nje i rritur ne familje tradicionale, dogma fetare nuk eshte diskutuar shume, me ate edhe mevludi eshte njohur si nje norme fetare e rendesishme, keshtu qe kur filloj te trajtohet mevludi me tone kritike, me dukej si nje herezi serioze. Por, ashtu sic edukimi behej me cilesor, gradualisht gjerat per mua beheshin edhe me te qarta.

Kur arrita te njoftohem me biografin proferike ashtu rritej edhe dashuria per Te, gradualisht shtoheshin dhe ndryshoheshin bindjet, qartesoheshin konceptet, shembeshin dogmat, rritej besimi dhe vetebesimi.

Tema mevludit u relativizua, fillova ta arsyetoj motivin por nuk me pelqente metoda, apo tkurrja ne moment, nuk me pelqente dedikimi, komercializimi, manifestimi forlmal qe behej!

Sot e gjitha perfundon si trend, si eveniment, si brend, shume pak manifestohet lavdia reale qe meriton Muhammedi a.s, e qe do te ishte ndjekja ne sjellje dhe vepra te shembullit te Atij s.a.v.s, duke pergezuar Ate, duke falemenderuat Allahun qe e beni meshire per mbar njerzine dhe shembull per neve!

Permbajtaj e mevludit per se eshte nje poezi e mrekullueshme qe lavdron peshen e Muhammadi a.s., te njejten poezi do kisha dashur ta di permendesh dhe do ta kisha recituar edhe une ne vecanti versionin e adaptuar ne shqip qa ka bere Tahir Popova me ate kendimin melodik karakteristik per mevludin, po nuk e di permendesh, e deri sa nuk mevludin, do te mjaftohem me njohjen historike te fakte mbi Muhamedin, paqa dhe meshira e Allahut qofshin mbi Te.

Samiu

Ne nje moment sot deri se eksperimentoja me nje aplikacion i cili bene rritjen e pixel-ave ne fotografi, gjegjesisht eshte i dizajnuar qe ne fotografit me rezulucion me te ulet tentoj te rrit pixelat, apo me sakt simulon, adapton, bene dublim te pixelave dhe me ate kthjellon sadopak fotografine.

Dhe si zakonisht duke eksperimentuar, mu desht te jem kerativ qe te testoj ne maximum kapacitetin e programit. E si me mire mund te testojsh nje program te ketille pervec me te vertet, me fotografi te vjetra. Pervec tjerave, mu duke ide e mire qe te mundoj te kthjelloj disa fotografi te Rilindasve tane. Dhe pa nje pa dy, i pari me ra ndermend Sami Frasheri.

Menjeher e gjeta fotografin qe mendohet qe eshte portret autentik i Samiut qe gjindet ne Wikipedia dhe e provova. Rezultati ishte i mire, me te vertet e kthjelloj mjaftueshem, duke i theksuar vijat e plota qe karakterizojn fytyren e Samiut. Hic me teper isha i kenaqur me rezultatin.

Por ajo qe pasoj ishte pyetja qe mu rrotullua edhe per pak ne koke. Pse Samiu, pse i pari me ra ndermend Sami Frasheri!? Pse per mua Sami Frasheri llogaritet rilindasi me i madhe!?

Natyrshem e di pergjigjen, e di kapacitetin intelektual qe ka patur Samiu, di per dijen qe ka poseduar, e di vizionin qe ka pasur! Kam lexuar vizionin qe ka pasur per Shqiperine, jame njoftuar me perkushtimin qe ka pasur per ndritjen e kombit tone, kolos!

Por po pyetja nuk ishte kurozitet i momentit sot, kjo si duket ishte ringjallje e pyetjes kur per heren e pare e kam degjuar emrin e Sami Frasherit. Ishte viti i larget i 1993-94, ne shkollen e mesme, kur ne lenden gjuhe shqipe kishim nje detyre qe te lexojm dhe bejm analizen e nje vepre. Nuk me kujtohet sakt nese une atehere pata lexu dicka, por ajo qe me ka ngelur ne memorje eshte momenti kur njeri nga shoket kish lexu dicka qe e kishte shkruar Sami Frasheri, dhe kur i erdhi momenti qe te lexoj cka kishte shkruar, profesori me te degjuar emrin e Sami Frasherit u be shume nervoz, e ofendoj rende shokun, lere qe nuk ia qujti punen shokut, por nuk mbet pa then gje negative per Samiun per te cilen une nuk kisha degjuar asnjeher me pare.

Kaloj si kaloj ora, une ngele i mahnitur me emrin e Samiut, tane kohen bindesha se "ky do jete ndjonje p.n qe ky pofesori jone qe lavdrohej se ka qene Beogradski xhak, demek student beligradi kaq shume e paska inat kete njeri"!

Prej atehere jam interesu per Sami Frasherin, jame gezu shume kur e gjeta librin "Shqiperia cka qene, c'eshte, e c'do te behet", me kujtohet e kam lexu me nje fryme, me ka mahnit vizioni i tij. Jam ndjet gjithmon i vogel para perkushtimin e tij per ta ndritur popullin, pastaj Abetarja e Samiut, alfabeti i Samiut, Naimi vllau i Samiut, Ali Sami djali i Samiut, ... pah, cfar kolosi, vigan, burr, nder i kombit Sami Frasheri.

hilexhi

Mallkimi si ves nuk eshte i pelqyeshem. E besoj thell se pavarsisht cka mund ta shtyn njerin qe te mallkoj diken, ajo duhet te jete e fundit, apo thuajse nuk duhet te ndodh fare.

E di, njeri njerit i ben padrejtsi, e di, ka agresor edhe viktima, ka zullumqar dhe ka nga ata ndajt te cilit behet zullum, ka nga ata qe bejn hile dhe ka nga ata ndaj te cileve me hile punohet. Ka mashtrues dhe te mashtruar, ka te drejt dhe te pa drejt ne veprim, ka guximtar dhe figavec ka trima dhe tradhetar.

Pra, ka cka ska!? Ka nga ata qe nuk u fruhet syri me pushtet dhe pasuri, ka nga ata qe vetem hakmarrjen e kane mjet, ka nga ata qe helmi u eshte bere nje me gjakun, ka nga ata qe vjellin vener sa here hapin gojen, eh, cka ska!?

Keta jane ata nga goja e te cilit shpifet njeri, ofendohet njeri, nga dora e te cilit lendohet njeri, vritet njeri, nga syri i te cilit lakmohet dhe xhelozohet njeri. Keta jane ata qe turpin e hane buke kur e neperkembin nderin e tjetrit, keta jane ata qe bejn cka s'bejn.

Por ama, Allahu ka premtu, "lutjet e atyre ndaj te cileve behet padrejtesi nuk e kthen", "diten e gjykimit, ndaj atyre qe eshte bere padrejtesi do te qendrojn me afer", "ata qe kane bere zullum, hile, e cka skan bere, ata do te japin llogari", "...jam me durimtaret"!!! 

Prandaj, ...hallin t'gjetçi, o hilexhi!

mandat

Challenge, cfar mund te shkruaj njeri per nje interval kohore deri sa zgjate udhetimi me autobus prej Gostivari ne Tetove!? Mesatarisht nje kohezagjatje diku afer tredhjet minuta! Aty afer reth njezet e pese deri tredhjet kilometra.

Epo e para, mund filloj te shkruaj, edhe te arrin te shkruaj pasusin e pare vetem duke u perpjekur te sqaroj cfar qellimi ka. Plus ne nderkohe e perfundon paragrafin e dyte, me mendimin se cka do te shkruaj ne paragrafin e trete.

E fillon paragrafin e trete pa e pas iden fillestare cka do te shkruaj aty. Tek, ne nderkohe i linden ideja cka mund te shkruaj, dhe, normal per ta perfunduar paragrafin e tret e zgjat muhabetoni qe te jete i bollshem qe te vendos pik per te filluar paragrafin e katert.

Eh, tek tani natyrshem e kupton se pse kalojn dy a tre pasuse, dy a tre vite duke mos bere asgje, duke mos then asgje, duke e i lene punet per pasusin e katert, per vitin e katert, edhe keshtu shkruhet nje tekst, keshtu kalon nje mandat!

Po, keshtu shkruhet nje tekst koti, keshtu kalon nje mandat koti, keshtu harxhohet koha , keshtu fantazohet njeri, keshtu mungon produktivitet keshtu mungon suksesi.

Keshtu e arsyetoj une, keshtu e arsyetoni juve, me dallimin qe une e pranoj e ju nuk e pranoni, ju behi edhe me cinik se une me arogant se une. Une askuj nuk kam pse ti jap llogari, por ju paguhi nga qytetari, ju duhet te jepni llogari.

Ne Sedllarc mbrrina, diku mesi rruges! 

Haj ta sosi muhabetin, qe deri sa te mbrri ne Tetove ta postoj, qe te mund ta lexoni ju.

vjeshta

Lajm i mire ne vazhdimsin e shume dukurive qe stimulojn pesimizem ketyre diteve eshte fakti se po vjen vjeshta. Edhe, paramendoni tash me e fillu temen e vjeshtes ne stilin kur na çojshin te bejm hartim me shkrim te shkolla!?

"Vjeshta, per mua vjeshta eshte stina me e bukur e vitit! Natyra fillon te ngjyrsoset duke sjellur freskin me vete. Ne vjeshte traktoret gjemojn fushave, bujkur i vjelen kulturat bujqesore! Nxenesit u kthehen me shume kenaqesi bankave te shkolles, plot hare dhe gezim.

Zogjet shtegtar fillojn te pergaditen per udhetimin e tyre drejt vendeve te ngrohta! Era e fresket, aroma e luleve dhe frutave po gjallin jeten dhe lumturin tek neve"

Paramendoni me shkrujt keshtu per vjeshten sa i kendeshem do ishte disponimi, te ishim ne situat qe me te vertet ti kenaqemi vjeshtes per bukurit e veta, e mos trishtojm se pas vjeshtes, vjen dimri e me ate kriza shume e paralajmeruar energjetike apo politike, por ti kenaqemi vjeshtes per koloritin qe sjell, per mundesit qe japin shkollat qe te mesohet mbi jeten, te mesohet per jeten, ti kenaqemi vjeshtes per frutet qe vjelim, per shendetin e mire, paramendoni per kete ti kenaqemi vjeshtes.

Po pse mos i kenaqemi per kete, pse ta degjojn dikend qe eshte i degjeneruar, mashtrues, dilinxhi, pse ta degjojm ate i cili na frigon me kriza, pse ta degjojm dikend qe manifeston frustrim ndaj nesh apo femijeve tane, pse mos i kenaqemi te mires qe eshte e destinuar per neve, pse!?

Duhet te kenaqemi me ate cka kemi per ate sic jemi, duke mos prite dikush ta bej mire per neve, pse mos e bejm vete mire per neve, ta bejm mire per neve, vete.

siesta

Paramedo, me sabah lexoj per "siesta" dhe problemi qe trajtohet ne Spanje, apo iniciativa per ta ndryshu orarin e punes, gjegjesisht per ta nderpre kete dukuri qe dikush e ka quajtur tradite e keqe.

Siesta ne Spanje llogaritet, apo eshte llogaritur me kohe ai gjumi i shkurte i pas drekes ne intervalin kohor prej dy deri pese pas dreke, qe tradicionalisht e kane praktikuar shumica e vendeve mediterane, praktikisht per te qendruar large vapes te pasdrekes.

Lexoja qe ndryshimi duhet te ndodhe per te shtuar efikasitetin ne pune dhe me ate impaktin ne ekonomine e vendit, edhe pse ne kohen moderne kjo praktik eshte menjanuar pershkat kushteve dhe dinamikes te punes sidomos ne sektorin e industrise. 

Sidoqoft aty silleshin informata per studime te ndryshme qe nga njera ane vertetonin dobin praktike te dremitjes pasditore, qe, thene te drejten nuk me befasoj sepse e di prej me heret se ky ves eshte nje sunet profetik qe transmetojet qe pejgamberi te kete keshilluar qe te pushohet pas drekes.

Dremitja e pas drekes ne konceptin profetik njihet si qailulah, sot ne boten anglishtfolese njihet si nap, kojshit tane i thon dremka, neve i themi "ia shtrosa gjumit, edhe tash m'dhem kryet".

Ky koncept ne traditen tone nuk eshte shume prezent, pevec ne vendet e nxehta ndoshta, edhe ndoshta pak ne kohen e "arte" te komunizmit kur deshe - s'deshe mbylleshin dyqanet prej n'njo deri n'tre pas dreke, per ndryshe nuk eshte praktiku si menyre e te pushuarit. 

Nuk eshte praktiku, e para pershkak se shumica e vendbanimeve tona jane vende rurale dhe me klime jo edhe aq te nxeht, ama edhe e dyta, per vete karakterin qe kultivojm, qe, kur e kemi ndajt menden te rrim shtrite, kemi ndejt pa pik problemi shtrit deri sa na eshte duke tamam, a per sunetin nuk jemi merzite, se "nuk ó farz!!!!"! 

Kalerxhi

Ne veture, degjoj ne Radio lajmet ku pervec tjerave thuhet: "Sardegna, ofron 15000 euro per te gjithe ata qe deshirojn te vendosin qe te shkojn te jetojn atje" ...duke vazhdu sqarimin, se ato para do te mund te shfrytezohen qe te renovohet vendebanimi dhe te sigurohet nje standard jetesor solid. Nje projekt ky prej disa milone euro!

Lajmi tjeter, i ngjajshem: "Ne Angli kerkohet te ndryshohen politikat per te stimuluar emigracionin legal, pershkeak te deficitit te madhe te forceas puntore" ...e shpjegime ekstar, sektor te caktuar kane munges te hkrahut te punes, plakja e popullsise , nataliteti i ulet e te tjera shkaqe.

Menjeher me shkoj mendja te plani Kalergi, me shkoj mendja te politikat djathtiste te disa vendeve te Evropes, me shkoj mendja te Salvini, edhe te kjo e fundit Gorgia Meloni. E cila, kjo e fundit gjat kampanjes elektorale qe e kishte ne Itali, me nje tubim tha, parafrazoj: "Ne Venezuela ka mbi disa milion njerez te varfer, atehere te mos pranojm emigrant nga Afrika, por te marrim nga Venezuela, edhe ata kane nevoj, plus jane te krisitian"!?

Pas ketij reflektimi te shpejt, sikur u bene edhe une kurioz si Meloni, e pyeta veten si Meloni, pse verte, nuk marrin vendet e Evropes si emigrant kategorin e nevojtareve ne vendet e krishter!? Pse!?

Interesant pyetje nese e lene kaq te shkurt, ama si pegjigje do te ishte pak sa e gjate per ta dhene ketu ne kete format, por shkurt,  besoj se do te mjaftonte per ata me te vertet qe u intereson kjo dilem qe ti refereohen planit Kalergi, edhe pergjigjeja eshte aty 100%.