Konsistenca

Mungesa e inspirimit eshte nje nga ato gjendje qe te ben te ndihesh i bllokuar, sikur gjithcka ka ndalur perreth teje. Por ne te vertete, kjo eshte pikerisht koha kur duhet te jesh me aktiv se kurre. Levizja, qofte edhe e vogel, e mban mendjen ne rrjedhe dhe nuk lejon qe stagnimi te kthehet ne gjendje te perhershme. Edhe kur nuk ndihesh i frymezuar, veprimi eshte nje forme rezistence ndaj apatis.

Kreativiteti nuk eshte gjithmone nje shkendije magjike qe shfaqet papritur. Shpesh ai lind nga disiplina dhe vazhdimesia, edhe kur inspirimi mungon. Te krijosh ne mungese te motivimit eshte nje ushtrim i forte qe e rrit aftesine tende per te prodhuar ide. Ne kete menyre, nuk je me i varur nga momentet e rralla te frymezimit, por nderton nje burim te brendshem qe funksionon ne cdo kohe.

Spontaniteti eshte nje nga aleatet me te forte ne keto periudha. Kur heq dore nga pritshmerite e larta dhe thjesht fillon, pa plan te detajuar, shpesh lindin ide te papritura dhe autentike. Kjo lirshmeri nga presioni i perfektes e hap rrugen per eksperimente dhe zbulime te reja, duke e kthyer mungesen e inspirimit ne nje terren loje.

Ne fund, duhet te besosh se cdo stagnim ka nje fund. Asnje gjendje nuk eshte e perhershme, dhe shpesh pas periudhave te thata vijne momentet me te pasura. Kjo bindje te mban te qete dhe te qendruar, duke te dhene durimin e nevojshem per te vazhduar. E mira nuk eshte e zhdukur, ajo thjesht eshte ne rruge per te ardhur.